කාලය -> ඉරිතැලීම

මේ චණ්ඩ සූර්ය නගරේ
විඩාපත් මහපොලොව
දිය බිඳක් අයදිමින්
ඉරිතලා යන විලස
බිඳීයා හැක සිතක්
කාටත්ම නොදැනෙන්න. . .

කාලයේ වැලිතලාවේ
දස අතේ ඇවිද ගිය
පා සටහන් මකා
ඇදී යන මාරුතය
කොයිබ යාදෝ නොදැන
තව දුරක් යා නොහැක . . .

මාරුතේ හමා ආ
කැට කැබලිති වැදී
බිඳුනු වීදුරුව සේ
ඉරි තැලුණු  සිත් ඇතිව
පිළිසකර කරගන්න
වෙහෙසෙමින් නිශ්ඵලව . . .

පමාවූ මල් සුවඳ

පමාවූ මල් සුවඳ
හමා යයි හෙමි හෙමින්
සිත් අහස සිසාර
හදේ කොන කොනහමින් . . .

ගිරි දුර්ග පසු කරන්
ගලා ආ මල් සුවඳ
අඳුරු මිටියාවත දිගේ
හමා ගොස් වියලෙමින්
කෙම්බිමක් සොයාවිත්
උණුහුමක් අයදිමින්
හදේ දොරගුලු ඇරන්
ලැගුම්ගෙන නොදැනීම . . .

නිහඬ මාවත් දිගේ
මග නොදැන ඇවිද ගිය
විඩාබර හදවතට
සුනිල දිය දෝත සේ
හමා ආ මල් සුවඳ
අයිතිකරගනු පිණිස
නෙලාගෙන සුවඳ මල
සුරකිම්න් දිවිතුරා . . .

හුදකලා මලක් සහ අතරමංවූ සමනලියක්

දෙලොවක අතරමංව
අඳුරේ අතපත ගාමින්
කොතෙක් දුර යා හැකිද
නාඳුනන මේ මගේ . . .


ජීවිත නිම්නය දිගේ
නිමක් නැති මාවතේ
ඇවිදිමින් ඔහේ යයි
කාලයේ වැලි තලාවේ . . .


ඇවිද යන මාවතේ
මල් පිපී වැනේවී
හුදකලා මලක් ඇත
ජීවිතය අයදිමින්
අත පොවන මානයේ
නෙලාගත්තද අතට
රැගෙන යාමට නොහැක
තබාගන්නට නිබඳ . . .


පමාවී දැනුනු ඒ
මල් සුවඳ විඳගමින්
හැර යන්න සිදුවේද
හුදකලා මග දිගේ . . .


මග නොදැන යන අතර
අහම්බයකින් වගේ
හමුවූ සමනලියගෙන්
කෙසේ අසනුද මගක්
නොදන මග පියඹලා
අතරමං වී ඇයත් . . .