පමාවූ මල් සුවඳ
හමා යයි හෙමි හෙමින්
සිත් අහස සිසාර
හදේ කොන කොනහමින් . . .
ගිරි දුර්ග පසු කරන්
ගලා ආ මල් සුවඳ
අඳුරු මිටියාවත දිගේ
හමා ගොස් වියලෙමින්
කෙම්බිමක් සොයාවිත්
උණුහුමක් අයදිමින්
හදේ දොරගුලු ඇරන්
ලැගුම්ගෙන නොදැනීම . . .
නිහඬ මාවත් දිගේ
මග නොදැන ඇවිද ගිය
විඩාබර හදවතට
සුනිල දිය දෝත සේ
හමා ආ මල් සුවඳ
අයිතිකරගනු පිණිස
නෙලාගෙන සුවඳ මල
සුරකිම්න් දිවිතුරා . . .
