මේ චණ්ඩ සූර්ය නගරේ
විඩාපත් මහපොලොව
දිය බිඳක් අයදිමින්
ඉරිතලා යන විලස
බිඳීයා හැක සිතක්
කාටත්ම නොදැනෙන්න. . .
කාලයේ වැලිතලාවේ
දස අතේ ඇවිද ගිය
පා සටහන් මකා
ඇදී යන මාරුතය
කොයිබ යාදෝ නොදැන
තව දුරක් යා නොහැක . . .
මාරුතේ හමා ආ
කැට කැබලිති වැදී
බිඳුනු වීදුරුව සේ
ඉරි තැලුණු සිත් ඇතිව
පිළිසකර කරගන්න
වෙහෙසෙමින් නිශ්ඵලව . . .
